Yasemin Tüzün

Uzun zamandır bu köşede yokum. Dayımın vefatıyla birlikte kelimelerim sustu,yazmak ağır geldi.Bazen insan acının içindeyken anlatamaz.Bu sessizlik bir vazgeciş değil,bir yaş haliydi.Şimdi ise kırık ama gerçek kelimelerle yeniden buradayım.

      Yeni bir yıla girdik.Takvimler değişti ama hayat herkese aynı yerden başlamıyor.Kimi umutla,kimi eksik,kimi de bir sandalyenin boşluğuna bakarak girdi yeni yıla.Yeni yıl;her şeyin bir anda düzeleceği bir mucize değil belki ama nefes alıp devam edebilmek için sessiz bir fırsat.Acıyla da olsa,kesilerek de olsa...İşte tam bu noktada anlıyoruz ki insanı ayakta tutan şey dışarıdan görünenler değil.Gerçek güzellik;aynada değil kalpte başlıyor.İçten gelen bir merhamet,susarken bile kirmamayı bilmek,acıyı başkasına yüklemeden taşımak...Sağlık da,huzur da,iyilik de buradan filizleniyor.Çünkü kalbi güzel olanın sözü yumuşak, bakışı şifalı, varlığı iyilestiricidir.

    Belki yeni yıldan beklentimiz çok şey değil;sadece kalbimizi temiz tutabilmek, iç guzelligimizi kaybetmeden yolumuza devam edebilmek.

   Hayat bize herzaman neşeyle gelmiyor;bazen bazen susmayı öğretiyor.Yeni yıldan tek dileğim, sağlığın ve iyiliğin kıymetini bilmek ve acının içinden geçerken bile insan kalabilmek.cunku geriye dönüp baktığımızda hatırlanacak olan ne kadar yaşadığımız değil, nasıl bir iş bıraktığımız olacak!!!

                                             SAYGILARIMLA